Eerste Landdag van 2026

Uitzicht vanuit het huis

Op 3 januari zwaaiden de deuren van de Hunnenweg weer wagenwijd open voor ieder die zich wilde inzetten om het land weer een stukje verder te helpen. De prachtige sneeuwval betekende ook dat we met een kleiner groepje dan gedacht aan de slag mochten, maar dat mocht de pret niet drukken. Op het programma: snoeien en hakken.

Hout, cafeine en sleeen

Om het huis op temperatuur te houden is er hout nodig, heel veel hout. Alhoewel we best wat hout van de bomen krijgen op het land is dit lang niet genoeg. Een tijd geleden is er een flinke partij gestort op de parkeerplek naast het huis, maar dat past in die hoedanigheid nog niet in de haard waarmee de boiler van het huis verwarmd wordt. Dus begon de dag met een Rense die de kloofmachine afstofte en klaar voor gebruik maakt voor zodra de versterking aankomt op het land.

In de keuken legt Renée de laatste hand aan de soep voor de lunch en wordt er koffie gemalen om iedereen te voorzien van de nodige shots cafeine. Het is koud, maar vanuit het land komen berichten dat de leden elkaar weten te vinden en al carpoolend onderweg zijn naar de Hunnenweg. Hier wordt dan maar dankbaar nog een rondje gesleed en een banaan ingezet als mond van de sneeuwpop.

Bezoek en vogelkers

Opeens is de huiskamer gevuld met gedruis, duikt bewoonster Linde (3) even weg achter mama's been om hier aan te wennen, worden er verhalen uitgewisseld onder de leden, aspirant leden en bezoek en verdelen de rollen zich onder de mensen: wie sluit aan bij welk landproject. Ik duik snel mijn kast in op zoek naar een regenbroek om met dubbele binnenbroek en regenvaste buitenbroek mij gelaagd te begeven richting de groep die zich bezig houdt met het oogsten van de vogelkers. Vogelkers is een vrij invasieve soort die het land langzaam veroverd. Lastig om als hoeder een juiste keuze te maken; de natuur volledig de vrije hand geven, of toch ergens een selectieproces op gang helpen. Dat laatste hebben we, al is het voorlopig, gekozen als benadering bij de vogelkers. Maar het gaat niet verloren! Renée heeft manden vlechten in het bloed zitten en tovert het 'verdelgen' om naar 'oogsten'. Het krijgt een nieuw leven aan de Hunnenweg.

Door weer en wind is er geoogst, gekloofd, gesjouwd en gekletst. Tijd voor een oliebol en het klinken van een glas op het nieuwe jaar, bij de Kerstboom geleend van het Hunnenland.

Als dit een voorproefje is van wat er allemaal komen gaat in 2026, met zoveel mooie mensen, dan smaakt dat echt wel naar meer. Dank allemaal weer voor jullie fantastische inzet! Tot de volgende.

Ook een keer aansluiten bij een Landdag? Op de Externe Landdagen zijn ook mensen van buiten het project welkom om aan te sluiten. Bekijk de Agenda voor de datum wanneer de volgende plaatsvindt.